google-site-verification: google65eb4cdf98ba1a4a.html

"This is the real secret of life— to be completely engaged with what you are doing in the here and now— and instead of calling it work, realize it is play."

- Alan W. Watts

1960 – 1972 Mijn kinderjaren: kleuter- en lagere school

De wereld is een speeltuin

Wat weet je van je eerste kinderjaren? Ik word geboren in den Briel, ofwel Brielle, stad van de Watergeuzen en krijg een warm welkom van ouders, familie en vrienden. Ik heb al een oudere zus en een herdershond die Pluto heet. Door Pluto houd ik van honden. Het verhaal gaat dat ik niet huil na de geboorte, maar een vreugdekreet slaak. Wat een leuke wereld! 

Mijn ouders hebben een schoenenzaak aan de Voorstraat en ik vind het heerlijk om daar rond te lopen, het is ene grote speeltuin om schoenen te passen, klanten te ‘helpen’ en winkeltje te spelen…  En ja ik ben dan al graag ‘out-of-the-box’. 

 

Op mijn derde verhuis ik naar Rotterdam en die stad blijft voor altijd in mijn hart. Niet lullen, maar poetsen en geweldige humor om het leven te relativeren. 

Ik heb een favoriete juffrouw Groen en meester Schram, en koop met mijn beste vriendin op de markt Bob Evers en Arie Roos -boeken. En zakjes honingbrokken. De school is goed en met beperkte inspanningen loop ik er gemakkelijk doorheen. Mijn ouders zijn goed in uitjes: alle vrienden van mijn zus en mij willen altijd met ons mee. We gaan naar de zandverstuiving, mijn vader bouwt hutten met ons, mijn moeder is er voor de limonade en de koekjes. 

Ik ga op judo dus mijn klasgenoten laten het wel uit hun hoofd om mij of min vrienden te pesten. 

Want hoewel ik zeer vredelievend ben, zijn mijn reflexen goed .

Alleen voor de foto draag ik nette mantelpakjes want verder ben ik het liefste buiten met mijn vrienden of onze nieuwe hond, een Dobermann met de naam Joekel. Nog een reden om niet gepest te worden.:-) 

                     

Ik denk dat ieder kind traumaatjes oploopt en er zijn twee belangrijke gebeurtenissen die mijn leven beïnvloeden. 

Op mijn 8e, wordt mijn jongste zus geboren. Ze is een gezonde baby, maar loopt hersenvliesontsteking op, dat in het medische circuit helaas niet wordt herkend. Ze houdt er een enorme hersenbeschadiging aan over en blijft voor altijd een ‘baby’ die niet kan staan, zitten, lopen of bewegen. Ze is bovendien spastisch en heeft 24-7 hulp nodig. Dat kan alleen als je dat met het hele gezin doet. Ik ben opeens volwassen. Ze is overigens een geweldig kind, die -hoewel ze niet kan praten – ons wel wat dingen duidelijk kan maken. 

Privacy Preferences

When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in the form of cookies. Here you can change your Privacy preferences. It is worth noting that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we are able to offer.

For performance and security reasons we use Cloudflare
required
Our website uses cookies, mainly from 3rd party services. Define your Privacy Preferences and/or agree to our use of cookies.